Από το 1931 που κατασκευάστηκαν οι πρώτες εκδοχές της, η ηλεκτρική κιθάρα αποτελεί όργανο κλειδί για την ανάπτυξη πολλών μουσικών ειδών μέχρι και τις μέρες μας. Oι ιστορικές «Big Bands», τα «Βlues” του Σικάγο, η«Rock» και αργότερα η «Metal» μουσική όπως και πολλά ακόμα μουσικά είδη του 2ου μισού του 20ου αιώνα έχουν συνδέσει τον ήχο τους με αυτήν.

Πρόκειται για ένα έγχορδο όργανο, το οποίο χρησιμοποιεί ηλεκτρομαγνήτες για να μετατρέψει τον ηχητικό παλμό των ατσάλινων χορδών του σε ηλεκτρικό ρεύμα το οποίο μπορεί έπειτα να ενισχυθεί από ένα σύστημα ενισχυτή-ηχείου. Αν και η φιλοσοφία κατασκευής του μπράτσου της μοιάζει αρκετά με αυτή της κλασικής κιθάρας( τάστα, κλειδιά κ.λπ.) η τεχνική παιξίματος διαφέρει σημαντικά. Ο εκτελεστής είναι συνήθως όρθιος, συγκρατεί πάνω στο σώμα του την κιθάρα με μια ειδική ζώνη και παίζει κατά κύριο λόγω με πένα, την οποία κρατάει στο δεξί χέρι και με την οποία κρούει τις χορδές.

Η ηλεκτρική κιθάρα είναι όργανο μπάντας, σπάνια θα την δούμε «μόνη» της επί σκηνής. Έχει όμως πρωταγωνιστικό/ σολιστικό χαρακτήρα σχεδόν σε όλα τα σύνολα στα οποία συμμετέχει.